Whiskology, Whiskundigen, Dramologist, kortom…

Allemaal ambassadeurs! Wat hebben we toch een mooi vak…

Je merkt dat tijdens de proeverijen, trainingen, workshops dat mensen je passie beginnen te voelen en over te nemen. Hoe gaaf is dat!
Het gaat er ook zeker niet om hoeveel je weet, maar wat je ermee doet. De ene kiest voor een technische inslag, de ander weer vanuit een historisch perpectief en sommigen slaan helemaal door ;-).
Ik was van de week bij Robin Brilleman, beroemd en berucht om zijn scherpe kritische noten. Wat is het een genot om te zien hoe deze bezielde auteur zijn onderzoek doet. Krantenknipsels uit 1883 worden driftig doorgenomen en af en toe komt er dan een “Mmmm…” of “Ja, zie je wel! Ze distilleren helemaal niet vanaf 1883, maar vanaf 1884!! Kijk maar, hier is het bewijs!” Hij lacht er hard bij. Meteen wordt het bijbehorende al bijna afzijnde artikel er bij gepakt en hij krabbelt alvast wat woorden neer om het later aan te passen.

Hij is met recht een Ambassadeur met de hoofdletter A. Hij zorgt ervoor met zijn artikelen dat hij ons ondersteunt in ons werk om het woord van The Right Spirit te verspreiden. Is het allemaal nodig? Ja, er is niets ergers dan dan er maar op los wordt gefilosofeerd en meningen worden verheven tot wetenschap.

Graancirkels zijn een ingrediënt voor whisky. En uiteindelijk gaat het er om of je toehoorder het lekker vindt en dat hij of zij ook nog kan vertellen waarom. Wij kweken ambassadeurs en het liefst met goede informatie. En dat is nog wel eens lastig te verkrijgen, zeker uit de industrie zelf. Die houden wel van een mysterie…